Σύλλογος Αποφοίτων τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών

divider

Archive


ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

/ 0 Comments

Του Νίκου Χ. Κουτζαμπάση-  Διοικητικός Επιστήμονας

Είναι πλέον πασιφανές ότι η λεγόμενη οικονομική κρίση δεν μπορεί να νοείται πια μόνο ως τέτοια.    Αρχικά, μετεξελίχθηκε σε κρίση πολιτική και αργότερα σε κρίση κοινωνική.  Αν θέλουμε να είμαστε ψυχρά υπολογιστικοί, άρα καθόλου επηρεασμένοι από συναισθήματα αισιοδοξίας, αν δηλαδή δούμε τα ποσοστά ανεργίας αλλά και γενικότερα τους δημοσιονομικούς δείκτες, τότε θα παρατηρήσουμε ότι ενδεχομένως η κρίση να μετεξελιχθεί και σε ανθρωπιστική κρίση.  Σενάριο παρατραβηγμένο αλλά όχι απίθανο.

Σε ένα λαό, η ελπίδα εκπορεύεται από τους ηγέτες του·  από τους ανθρώπους αυτούς δηλαδή, που θα επωμιστούν το βάρος των ευθυνών και θα κινητοποιήσουν πρωτίστως τους ζωοποιούς πόρους της κοινωνίας και κατ’ επέκταση, τους αναπτυξιακούς πόρους της οικονομίας.  Οι ηγέτες αυτοί δραστηριοποιούνται εντός του πολιτικού συστήματος και διέπονται από τους κανόνες και τις πρακτικές του.  Σε αυτή την έκφανση της κρίσης, την πολιτική, θα εμβαθύνουμε στο παρόν  άρθρο.

        I.            ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

 

Με την πτώση της δικτατορίας,  άρχισε μια νέα εποχή για τη χώρα.  Μια εποχή ανοικοδόμησης, κυρίως σε επίπεδο δημοκρατικών αξιών.  Πάνω σε αυτό το μοτίβο αναπτύχθηκαν και τα οικονομικά, παραγωγικά και αναπτυξιακά πρότυπα της χώρας.  Όλοι άρχισαν να έχουν πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που πριν ήταν μόνο για τους λίγους (υγεία, παιδεία κλπ.).  Το τελευταίο έχει διττό νόημα:  Αφενός, επέφερε κοινωνική ισότητα.  Όλοι είχαν δικαίωμα σε πρωτεύουσας σημασίας αγαθά.  Αφετέρου, ο τρόπος, και κυρίως τα μέσα για αυτή την κοινωνική πολιτική δεν ήταν σωστά, αφού ως επί το πλείστον, έγιναν με δάνεια που σύναπτε το κράτος.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, και το οικονομικό μοντέλο της χώρας ανέπτυξε εξ’ αρχής παθογένειες.  Αναπτύξαμε κυρίως τον τριτογενή τομέα παραγωγής (υπηρεσίες) και μάλιστα με το χειρότερο τρόπο:  Σχεδόν τα πάντα τα έλεγχε το κράτος όποτε η λειτουργία των υπηρεσιών απαιτούσε δημοσίους υπαλλήλους.  Το τελευταίο, σε συνδυασμό με το πελατειακό κράτος που ενδημεί στην Ελλάδα, οδήγησε σε έναν υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα.

Αλλά και για όσους αποφάσισαν να παραμείνουν στον πρωτογενή τομέα παραγωγής (γεωργία) , το κράτος φρόντισε για αυτούς (βλ επιδοτήσεις ΕΕ).  Τέλος, όσοι αποφάσισαν να παραμείνουν στο δευτερογενή τομέα, ζούσαν από την ευμάρεια των άλλων αλλά και κλέβοντας το κράτος μην καταβάλλοντας τις υποχρεώσεις τους.

Για να συμβούν όλα αυτά, δεν έφταιγαν μόνο οι πολίτες ή μόνο οι δημόσιοι λειτουργοί που έκαναν τα στραβά μάτια αλλά και το ίδιο το πολιτικό σύστημα το οποίο δεν έλεγχε το διοικητικό μηχανισμό του για ευνόητους λόγους.

Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η παραπάνω αναφορά σε διεφθαρμένη διοίκηση και διεφθαρμένους πολίτες σαφώς και δεν αφορά το σύνολο της διοίκησης και το σύνολο των πολιτών αντίστοιχα.  Πώς θα μπορούσε άλλωστε;  Η αναφορά αφορά κάποιους από αυτούς, πλειοψηφία ή μειοψηφία δεν έχει πια σημασία.

Για τις ατασθαλίες του παρελθόντος  χρειάστηκαν οι ευλογίες του πολιτικού συστήματος, όχι μόνο των δύο κομμάτων που εναλλάσσονταν στην εξουσία (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), αλλά και των άλλων κομμάτων, που το ανέχονταν.  Διότι κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι δε γνώριζαν.  Όλα όμως κάποτε φτάνουν σε ένα τέλος, έτσι και το  πολιτικό σύστημα.

      II.            Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ  ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Το 2009, όταν το πολιτικό σύστημα παραδέχθηκε το πρόβλημα, ουσιαστικά βρέθηκε  μπροστά στην πρώτη μεγάλης έκτασης κρίση από το 1975.  Και μάλιστα, μια κρίση για την οποία ήταν υπεύθυνο το ίδιο.  Τότε ήταν που άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου  και το πολιτικό σύστημα καταρρακώθηκε στα μάτια των Ελλήνων.  Τα σκάνδαλα που ήρθαν στο φώς σιγά- σιγά αποδομούν το πολιτικό σύστημα.  Οι πολίτες δεν το εμπιστεύονται πια.  Η τελευταία, διπλή, εκλογική αναμέτρηση το καταδεικνύει με εμφατικό τρόπο.  Είναι πρωτοφανές, με έναν εκλογικό νόμο που φτιάχτηκε για να ευνοεί ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις να προκύπτει κυβέρνηση συνασπισμού.

Αλλά τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στο πολιτικό σύστημα;  Όσον αφορά τα δύο, πρώην πλέον, μεγάλα κόμματα εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σήμερα βρίσκονται σε μια ιδιότυπη σχέση που θυμίζει λυκοφιλία αλλά ταυτόχρονα και μια απέλπιδα προσπάθεια αμφότερων να επιβιώσουν.  Εκεί αποσκοπεί άλλωστε και αυτή η κυβερνητική συνεργασία που σε άλλες εποχές θα ήταν εξωφρενική αν όχι απίθανη.

Το ΠΑΣΟΚ, από ότι δείχνουν τα δημοσκοπικά στοιχεία, είναι πολύ δύσκολο να ανακάμψει, σε σημείο που ακόμα και η ίδια του η ύπαρξη να τίθεται εν αμφιβόλω.    Από την άλλη, η ΝΔ βρίσκεται σε σχετικά καλύτερη θέση αλλά και αυτή έχει να αντιμετωπίσει  διάφορα προβλήματα.

Με την αποτυχία του ΛΑΟΣ να μπει στη Βουλή, η ΝΔ πίστεψε ότι όλη η πατριωτική δεξιά θα της πήγαινε πεσκέσι από τον κύριο Καρατζαφέρη.  Το κόμμα των ΑΝΕΛ μάλλον δεν το ελάμβανε και πολύ στα σοβαρά.  Όχι άδικα, αφού το εν λόγω κόμμα περιορίζεται σε μια μονοδιάστατη αντιμνημονιακή ρητορική και πέραν τούτου ουδέν.  Αυτό όμως που δεν υπολόγισε η ΝΔ είναι η έκρηξη της ΧΑ που κατέλαβε έδρες στη Βουλή για πρώτη φορά στην ιστορία της ( ανάλυση για τη ΧΑ θα ακολουθήσει παρακάτω).  Πλέον η ΝΔ «αιμορραγεί» προς τη ΧΑ.  Φαίνεται άλλωστε από τα τελευταία δημοσκοπικά στοιχεία που την εμφανίζουν τρίτη δύναμη.

Συνεχίζοντας, η περίπτωση της ΧΑ έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον:  Ένα ακραιφνώς φασιστικό κόμμα κατάφερε να μπει στη Βουλή και μάλιστα να συγκινεί πλέον όλο και περισσότερους ψηφοφόρους.  Βέβαια, εν πολλοίς η ΧΑ είναι ένα κόμμα που βολεύει το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, αφού με σημαία το φόβο για το φασισμό, του δίνει πεδίον δόξης λαμπρόν για βερμπαλισμούς.

Βέβαια, αν δει κανείς τους ψηφοφόρους της ΧΑ, θα καταλάβει ότι πρόκειται  για ανθρώπους χαμηλού μορφωτικού επιπέδου καθώς και νέους ψηφοφόρους, κυρίως παιδιά 18 χρονών που ψήφησαν για πρώτη φορά,  οι οποίοι το πιο πιθανό είναι να μην ξέρουν τι πρεσβεύει η ΧΑ.  Συνεπώς, είναι πολύ λίγοι αυτοί που από ιδεολογία ψηφίζουν ΧΑ.  Μένει να αποδειχθεί στην πράξη αν το εν λόγω κόμμα καταφέρει να κάνει πιστούς ψηφοφόρους του  όλους αυτούς που το ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, δηλαδή πέραν από τους σταθερούς ψηφοφόρους του.  Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι κάπως έτσι ανέβηκε στην εξουσία και ο Χίτλερ.

Τέλος η Αριστερά παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον:  Πέρα από το  ΚΚΕ που συνεχίζει την παλαιάς κοπής αλλά έντιμα σταθερή ρητορική του, η  ΔΗΜΑΡ αφού υπέστη πανωλεθρία  με τη συμμετοχή της στον κυβερνητικό συνασπισμό, έχοντας το ρόλο του «φτωχού συγγενή», παίζει πλέον την είσοδο της στη Βουλή και γι’ αυτό προσπαθεί να δημιουργήσει έναν αριστερό πολιτικό πόλο.  Εγχείρημα μάλλον δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, αφού κανένα αριστερό κόμμα δε θέλει να ταυτιστεί μαζί της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από εκεί που βρισκόταν σε ποσοστά 3,5% -5% βρέθηκε στο δυσθεώρητο 27% και στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.  Η πράξη έδειξε ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τη νέα αυτή κατάσταση, γι’ αυτό και έχει κολλήσει στα εν λόγω ποσοστά.  Ας μην ξεχνάμε, ότι μόλις πρόσφατα μετεξελίχθηκε σε ενιαίο κόμμα.  Ακόμα όμως και έτσι,  πήρε τόσα στελέχη του λεγόμενου παλαιού ΠΑΣΟΚ, που σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που παρουσιάζει, παραλληλίζεται με το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής και ο Τσίπρας με τον Ανδρέα Παπανδρεου.  Μένει βέβαια να το κρίνει η ιστορία.

    III.            ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;

Είναι προφανές πλέον, ότι το πολιτικό σύστημα όπως το ξέραμε δεν μπορεί να υπάρξει πια κατά τρόπο που να φαίνεται, έστω  και στοιχειωδώς, φερέγγυο.  Το πολιτικό σύστημα είχε την ευκαιρία να μετεξελιχθεί σε κάτι καλύτερο.   Να αναγνώριζε τα λάθη του, να τα διόρθωνε και βέβαια να προχωρούσε στην αυτοκάθαρσή του.  Σε μια ειλικρινή αυτοκάθαρση και όχι μόνο σε επίπεδο προεκλογικού λόγου.  Να απέβαλλε δηλαδή, όλα εκείνα τα στοιχεία που το κρατούσαν καθηλωμένο στον παλιό κακό εαυτό του και να εισήγαγε νέα, προσαρμοσμένα τόσο στην εποχή όσο και στις ιδιαίτερες περιστάσεις, μέσα στις οποίες καλείται να δράσει.

Η ευκαιρία αυτή χάθηκε και τώρα με μια χώρα να πελαγοδρομεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, καθώς και με μια δημόσια συζήτηση, η οποία στηρίζεται συνήθως, σε στατιστικά στοιχεία που βγαίνουν τεχνηέντως από τα κομματικά επιτελεία (κυρίως του κυβερνητικού συνασπισμού) με απώτερο σκοπό την εσωτερική κατανάλωση και τελικά τη χειραγώγηση των μαζών, δεν είναι δυνατή η ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού συστήματος.   Είναι σαν τα συστατικά στοιχεία του συστήματος (κόμματα) να μην επιθυμούν αυτήν την αλλαγή.  Σα να θέλουν να το πάνε ως το τέλος.

Αυτό που πρέπει να γίνει (και που μοιραία κάποια στιγμή θα γίνει) είναι  μια εκ βάθρων αλλαγή του πολιτικού συστήματος, αρχής γενομένης με το εκλογικό σύστημα.  Είναι πια επιτακτική, η υιοθέτηση του συστήματος της απλής αναλογικής σε μόνιμη βάση.  Έτσι, η βούληση του λαού θα αποτυπώνεται κατά τρόπο ακριβή στο κοινοβούλιο, ο κοινοβουλευτικός έλεγχος θα καθίσταται πιο ουσιώδης και βέβαια θα περιοριστούν τα μικροκομματικά παιχνίδια αφού το ένα κόμμα θα έχει ανάγκη το άλλο για να προκύψει κυβέρνηση.  Τέλος, θα σταματήσει η γελοιότητα το πρώτο κόμμα να κερδίζει, για παράδειγμα 120 έδρες και να εκπροσωπείται στη Βουλή από 170 βουλευτές,  λόγω μιας σκανδαλώδους ρύθμισης  που νοθεύει τη λαϊκή ετυμηγορία.  Επίσης, θα πρέπει να υιοθετηθεί μόνιμα η σταυροδοσία και να σταματήσει το εξάμβλωμα της λίστας, που ουσιαστικά βολεύει μόνο την εσωκομματική ειρήνη στο εκάστοτε κόμμα.

Σε επίπεδο προσώπων θα πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί στην επανεκλογή των βουλευτών ούτως ώστε να ανακυκλώνεται το πολιτικό προσωπικό και βεβαίως να μην έχει κανείς δεδομένη την έδρα του στη Βουλή.

Για να γίνουν όλα τα παραπάνω, είναι αναγκαίο ένα ουσιώδες συστατικό, το οποίο δυστυχώς λείπει από την Ελληνική πολιτική σκηνή.  Ηγέτες!  Άνθρωποι, δηλαδή, που θα βάλουν το μέλλον της χώρας και του λαού πάνω από το προσωπικό τους και δε θα υπολογίσουν το πολιτικό κόστος.  Άνθρωποι με όραμα, που θα κινητοποιήσουν τους Έλληνες και θα φέρουν πραγματική ανάπτυξη στη χώρα.

Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν αυτοί οι ηγέτες.  Τα ερωτήματα είναι πότε, με ποιον τρόπο θα αναλάβουν τα ηνία της χώρας και κυρίως ποια θα είναι τότε η κατάσταση της χώρας,

Οψόμεθα!

Read More
separator

O τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η εθνική μας οφθαλμαπάτη…

/ 0 Comments

Του Όμηρου Τσάπαλου

Θα έλεγε κανείς ότι ήταν ένας εύκολος τρόπος δημοσιογράφοι και bloggers να γεμίσουν τις σελίδες τους με εύκολο και «πιασάρικο» υλικό μέσα στο κατακαλόκαιρο. Εγώ τουλάχιστον έτσι το είδα. Γιατί αλλιώς δεν εξηγείται πώς ανακινήθηκε τόσο γρήγορα και μαζικά το θέμα των ανασκαφών στην Αμφίπολη. Εδώ και ένα μήνα, καθημερινά η επικαιρότητα κατακλύζεται από ειδήσεις για το μεγάλο μυστήριο που κρύβεται κάτω από τον ημι-σκαμμένο τύμβο, ο οποίος ωστόσο δεν ανακαλύφθηκε σήμερα αλλά πριν από αρκετό καιρό… Θεωρίες επι θεωριών, μύθοι, θρύλοι και εικασίες μαζί με ολίγον επιστημονικό “πασπάλισμα” δίνουν και παίρνουν, ο Μέγας Αλέξανδρος όπου νάναι έρχεται στην επιφάνεια και μαζί με αυτόν εκπληρώνονται οι προφητείες για τον Μεγάλο Στρατηλάτη..

 Πέραν όμως από το καθαρά εμπορικό και επικοινωνιακό στοιχείο της όλης υπόθεσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το πώς διανθίστηκε το ενδεχόμενο της ανακάλυψης του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την κοινή γνώμη και τα μέσα. Είναι πραγματικά άξιο προσοχής το γεγονός ότι ως κοινωνία ψάχνουμε εναγωνίως ένα κλαδί ελπίδας από το οποίο να πιαστούμε προκειμένου να αισθανθούμε έστω και για λίγες ημέρες υπερήφανοι εν μέσω μιας γενικευμένης οικονομικής και ηθικής κατρακύλας. Φήμες μόνο και ενδείξεις ήταν αρκετές για να μας προκαλέσουν εθνική ανάταση, ελπίδα και προσμονή μέχρις ότου ξεθαφτεί από τον δισχιλιόχρονο τάφο του ο Μακεδόνας Βασιλιάς.

Προφανώς και υπάρχει εξήγηση για αυτό το ντελίριο πατριωτισμού και ξαφνικού ενδιαφέροντος για το ιστορικό μας παρελθόν. Η έλλειψη ενός κοινού συλλογικού οράματος εδώ και μια δεκαετία, οδηγεί αναπόφευκτα μια κοινωνία στο να αναζητήσει κάποια κοινά συμβάντα για τα οποία να μπορεί να νιώθει υπερήφανη γεμίζοντας παράλληλα τις μπαταρίες με ελπίδα για το μέλλον. Προφανώς και σε μια άλλη εποχή, τότε που είχαμε και όραμα και προοπτική, η είδηση της ενδεχόμενης ανακάλυψης ενός τόσο σημαντικού ευρύματος θα προξενούσε τεράστια απήχηση και θαυμασμό και θα έστρεφε τα φώτα της διεθνούς κοινότητας στην μικρή μας Αμφίπολη. Όμως σήμερα αυτό που παρατηρούμε είναι κάτι άλλο. Μου θυμίζει περισσότερο τον σοβαρά ασθενή όπου ενώ ξέρει ότι πάσχει απο καρδιά και πρέπει να κάνει κάτι άμεσα για αυτό, εντούτοις προτιμά να ασχοληθεί με τον πονοκέφαλο του καταναλώνοντας μερικές ασπιρίνες…

Η αντίδραση του Υπουργείου Πολιτισμού, από την μια να ενισχύσει την χρηματοδότηση του ανασκαφικού έργου και από την άλλη να…προσγειώσει τους πολίτες και τα ΜΜΕ, υπήρξε απόλυτα σωστή. Ευτυχώς δεν επελέγη η τακτική του λαϊκισμού που θα μπορούσε να ακολουθήσει (με τα όποια θετικά πολιτικά και επικοινωνιακά οφέλη) η ηγεσία του για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Το μεγάλο ζητούμενο όμως παραμένει. Το κοινό εκείνο όραμα που θα μας ενεργοποιήσει, θα μας ανατάξει και θα δημιουργήσει προοπτική στην χώρα μας ακόμα απουσιάζει. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πέρασαν, συμπληρώνονται του χρόνου 10 χρόνια από την άκρως επιτυχημένη διοργάνωση τους στην Αθήνα. Παραμένουμε όμως υποταγμένοι στην μιζέρια και την εσωτερίκευση και αναγάγουμε μικρά ελπιδοφόρα μηνύματα, μικρές ενδείξεις (και όχι αποδείξεις), σε μείζονα εθνικά, προκειμένου να επουλώσουμε έστω και για λίγο την συλλογική μας κατάθλιψη.

Είμαι πεπεισμένος ότι στον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης πρόκειται να έλθει στην επιφάνεια κάτι το εξαιρετικά σημαντικό τόσο από αρχαιολογικής όσο και από κοινωνικοπολιτικής άποψης. Μέχρις ότου γίνει αυτό, καλό είναι να εστιάσουμε στην ανάπτυξη ενός νέου κοινού οράματος που θα μας φέρει πιο κοντά και θα μας κάνει να μην εντυπωσιαζόμαστε με το παραμικρό. Ειδάλλως, η κατάσταση του γραφικού, του αιθεροβάμονα και αυτού που τρέφεται απο οφθαλμαπάτες δεν θα απέχει και πολύ.

Πηγή: Artmag

Read More
separator

Ευρωπαϊκή Ένωση: Δράση κατά της ανεργίας των νέων

/ 0 Comments

Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε δύο μη νομοθετικού χαρακτήρα ψηφίσματα, εκ των οποίων το ένα αφορούσε την επιτροπή πολιτισμού και το άλλο την επιτροπή απασχόλησης. Τα ψηφίσματα αυτά αφορούσαν την λήψη μέτρων που θα ενισχύσουν, μεταξύ άλλων, την κινητικότητα των νέων και την εισαγωγή ενός ευρωπαϊκού ποιοτικού πλαισίου για τις περιόδους πρακτικής άσκησης.

Οι ευρωβουλευτές κατά την συζήτηση των ψηφισμάτων τόνισαν την ανάγκη να υπάρξει καλύτερη προσαρμογή των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, ενώ κάλεσαν τα κράτη μέλη να αναπτύξουν συστήματα που αναγνωρίζουν τις ικανότητες που αποκτούνται μέσω της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης, του εθελοντικού έργου, της μαθητείας και του κοινωνικού έργου

Ως προς το πρώτο ψήφισμα της επιτροπής πολιτισμού στο οποίο εισηγητής ήταν ο ευρωβουλευτής Γιώργος Παπανικολάου συζητήθηκε και αποφασίστηκε να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο ρυθμίσεων προκειμένου να προσφέρονται  καλύτερες ευκαιρίες διασυνοριακής πρακτικής άσκησης στους νέους. Η ΕΕ πρέπει να στηρίξει τις πρωτοβουλίες που αυξάνουν τις ποιοτικές συμβάσεις για περιόδους πρακτικής άσκησης και προωθούν την κινητικότητα  των νέων.

Στο δεύτερο ψήφισμα της επιτροπής απασχόλησης στο οποίο εισηγήτρια ήταν η Joanna Katarzyna Skrydlewska συζητήθηκε και αποφασίστηκε να απευθυνθεί κάλεσμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να διαμορφώσει ένα ευρωπαϊκό ποιοτικό πλαίσιο στο οποίο να περιλαμβάνονται κριτήρια όσον αφορά την κατάλληλη αμοιβή, τις συνθήκες εργασίας και την υγεία και ασφάλεια.

Σε δήλωση του ο εισηγητής του ψηφίσματος της επιτροπής πολιτισμού Γιώργος Παπανικολάου ανέφερε: “Οφείλουμε να αναστρέψουμε τη σημερινή πραγματικότητα που τα υπερβολικά ποσοστά ανεργίας σε ορισμένα κράτη μέλη υποχρεώνουν τη νεολαία να μεταναστεύει συντελώντας στην απώλεια του παραγωγικότερου ιστού μιας χώρας. Οι βασικές αρχές για την επόμενη περίοδο, οι τίτλοι της στρατηγικής αυτής συνοψίζονται στις εξής λέξεις: εκπαίδευση, απασχόληση, καινοτομία, επιχειρηματικότητα, χρηματοδότηση, αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και συμμετοχή’’

Επίσης σε δήλωση της η εισηγήτρια του ψηφίσματος στην επιτροπή απασχόλησης Joanna Katarzyna Skrydlewska αναφέρει ότι: “Πέρα από τις εγγυήσεις για τη νεολαία, η καταπολέμηση της ανεργίας των νέων θα πρέπει να βασίζεται σε μια συνολική στρατηγική που θα περιλαμβάνει μέτρα όπως η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της επιχειρηματικότητας των νέων”, δήλωσε η εισηγήτρια του ψηφίσματος της επιτροπής Απασχόλησης, (ΕΛΚ, Πολωνία).

Εν κατακλείδι στο άρθρο αυτό παρουσιάστηκε το περιεχόμενο δύο ψηφισμάτων των δύο επιτροπών πολιτισμού και απασχόλησης του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλίου, τα οποία στόχο έχουν την μείωση της ανεργίας των νέων, η οποία έχει φτάσει σε πολύ υψηλά ποσοστά τόσο στην χώρα μας όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι επίσης θετική η προσπάθεια της επιτροπής απασχόλησης να απευθύνει κάλεσμα στην Επιτροπή προκειμένου να προτείνει ένα νέο πλαίσιο το οποίο θα βοηθά την πρακτική άσκηση των νέων σε διάφορους φορείς.

Γιάννης Κουτρουμπής

Πολιτικός Επιστήμονας

Read More
separator

Ιθαγένεια 2013: 12 νέες δράσεις από την Επιτροπή για λειτουργικότερη άσκηση δικαιωμάτων των πολιτών

/ 0 Comments

Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μία έκθεση, η οποία περιελάμβανε 12 νέες δράσεις για την βελτίωση της άσκησης των δικαιωμάτων, που παρέχει η ευρωπαϊκή ιθαγένεια στους πολίτες της Ένωσης, από την πλευρά των πολιτών. Στο παρόν άρθρο θα αναλυθεί η Έκθεση της Επιτροπής για το 2013, αλλά και οι 12 νέες δράσεις.

Η Έκθεση του 2013 για την ιθαγένεια της Επιτροπής περιέχει  12 τρόπους βοήθειας με σκοπό την άρση των εμποδίων που υπάρχουν και για να ασκουν οι Ευρωπαίοι πολίτες καλύτερα τα δικαιώματα τους, πάνω σε θέματα που αφορούν την εύρεση εργασίας σε άλλη χώρα της ΕΕ έως τη διασφάλιση ισχυρότερης συμμετοχής στην δημοκρατική ζωή της Ένωσης.

Αυτή η έκθεση περιλαμβάνει 12 δράσεις που οργανώνονται σε έξι τομείς, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:

1) Άρση εμποδίων που υφίστανται για τους εργαζόμενους, τους σπουδαστές και τους ασκούμενους της ΕΕ

·         Η δράση αυτή περιλαμβάνει την επέκταση του δικαιώματος λήψης του επιδόματος ανεργίας από το κράτος που κατάγονται τη χώρα καταγωγής τους, ενώ αναζητούν εργασία σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, πέραν των ισχυόντων υποχρεωτικών τριών μηνών με στόχο την αύξηση της κινητικότητας των εργαζομένων

·         Επίσης καθορίζει το πλαίσιο της πρακτικής άσκησης το οποίο θα προσδιορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών διασφαλίζοντας ότι οι περίοδοι πρακτικής άσκησης δεν χρησιμοποιούνται ως μια μορφή «μη αμειβόμενης απασχόλησης».

2) Περιορισμός της γραφειοκρατίας στα κράτη μέλη

·         διευκολύνοντας την αποδοχή του δελτίου ταυτότητας και των εγγράφων άδειας διαμονής, για τους πολίτες που επιθυμούν να ταξιδέψουν ή να αποδείξουν την ταυτότητά τους σε άλλη χώρα της ΕΕ, μεταξύ άλλων μέσω προαιρετικών και ενιαίων ευρωπαϊκών εγγράφων τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, και

·         καθιστώντας ευκολότερη την αναγνώριση των πιστοποιητικών τεχνικού ελέγχου για τα αυτοκίνητα, διασυνοριακά στην ΕΕ.

3) Προστασία των περισσότερο ευάλωτων πολιτών της ΕΕ

·         μέσω της θεσμοθέτησης μίας ευρωπαϊκής κάρτας αναπηρίας, η οποία θα ισχύει για όλους τους πολίτες, διασφαλίζοντας την συνέχιση της ισχύς των εθνικών καρτών.

·         Και προτείνοντας κάποιους νόμους για την ενίσχυση των δικονομικών δικαιωμάτων, ιδίως των παιδιών.

4)            Εξάλειψη των φραγμών όσον αφορά τις αγορές στην ΕΕ

•             βελτιώνοντας τους κανόνες με στόχο την επίλυση διασυνοριακών διαφορών για μικρά ποσά κατά την αγορά προϊόντων διαδικτυακά ή σε άλλη χώρα της ΕΕ

•             σχεδιάζοντας ένα ηλεκτρονικό εργαλείο το οποίο καθιστά πιο διαφανή την αγορά ψηφιακών προϊόντων και το οποίο επιτρέπει στους πολίτες να συγκρίνουν προσφορές σε διασυνοριακή κλίμακα.

5)            Προώθηση της διαθεσιμότητας στοχοθετημένων και προσβάσιμων δεδομένων σχετικά με την ΕΕ

•             καθιστώντας τα εργαλεία κατάρτισης μέσω διαδικτύου διαθέσιμα στην τοπική αυτοδιοίκηση και παρέχοντας φιλική προς τους πολίτες πληροφόρηση σχετικά με το που να απευθυνθούν για την επίλυση των προβλημάτων τους.

6)            Προώθηση της συμμετοχής των πολιτών στη δημοκρατική διαδικασία

•             βρίσκοντας τρόπους για να δοθεί στους πολίτες της ΕΕ η δυνατότητα να διατηρήσουν το δικαίωμα ψήφου τους στις εθνικές εκλογές στη χώρα καταγωγής τους. Η πρακτική ορισμένων κρατών μελών να στερούν τους πολίτες τους από το δικαίωμα ψήφου, από τη στιγμή που μετακινούνται σε άλλη χώρα της ΕΕ, ισοδυναμεί ουσιαστικά με την επιβολή κυρώσεων σε βάρος πολιτών επειδή άσκησαν το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης. [1]

Με την παραπάνω έκθεση του 2013[2], η Επιτροπή κάνει έναν απολογισμό των θεμάτων που επιτεύχθηκαν με την έκθεση του 2010[3], η οποία εισήγαγε 25 νέες δράσεις προκειμένου να αρθούν οι δυσκολίες που υπάρχουν όταν οι Ευρωπαίοι πολίτες ασκούν τα δικαιώματα που απορρέουν από την ιθαγένεια της ΕΕ.

Σε δήλωση της η αντιπρόεδρος Viviane Reding, Επίτροπος της ΕΕ επιφορτισμένη με θέματα Δικαιοσύνης, Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ιθαγένειας, αναφέρει: «Η ιθαγένεια της Ένωσης αποτελεί το πετράδι του στέμματος της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είναι για την πολιτική ένωση ότι και το ευρώ για την οικονομική και νομισματική μας ένωση. Η σημερινή έκθεση της ΕΕ για την ιθαγένεια τοποθετεί τους πολίτες της ΕΕ στο επίκεντρο.Από τη στιγμή που η ιθαγένεια της Ένωσης συμπεριλήφθηκε πρώτη φορά στις Συνθήκες το 1993, έχει εξελιχθεί- αλλά δεν έχει ακόμη ωριμάσει: οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ακόμη εμπόδια κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους στην καθημερινή ζωή. Λαμβάνουμε πάνω από 1 εκατομμύριο ερωτήματα κάθε χρόνο από πολίτες σχετικά με θέματα που αφορούν τα δικαιώματά τους. Γι’ αυτό τον λόγο σήμερα αναλαμβάνουμε δράση για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των πολιτών σε καθημερινές καταστάσεις, όπως στην εύρεση εργασίας, τις διαδικτυακές αγορές και τη συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.»[4]

Εν κατακλείδι στο άρθρο αυτό παρουσιάστηκε η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2013 σχετικά με την ιθαγένεια, η οποία περιείχε 12 δράσης βελτίωσης της άσκησης των δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών μέσω της άρσης των εμποδίων.

Γιάννης Κουτρουμπής

[1] Παράρτημα

[2] ΜΕΜΟ / 13/409

[3] ΜΕΜΟ/10/525

[4] Δελτίο Τύπου από την ιστοσελίδα της Ευρωπαικής Επιτροπής (http://ec.europa.eu/justice/newsroom/citizen/news/130508_en.htm)

Read More
separator

Διμερείς Σχέσεις Ελλάδας – Κίνας

/ 0 Comments

Στην εποχή μας, είναι αρκετά σημαντικό μία χώρα να έχει διμερείς σχέσεις, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο με άλλες χώρες, καθώς οι διμερείς σχέσεις είναι το βασικότερο στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής μίας χώρας. Στο άρθρο αυτό, θα αναφερθούμε στις διμερείς πολιτικοοικονομικές σχέσεις της Ελλάδας με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Προτού, ξεκινήσουμε την ανάλυση των διμερών σχέσεων Ελλάδας Κίνας εύλογο θα ήταν να αναφέρουμε μερικά από τα  βασικότερα χαρακτηριστικά της χώρας αυτής.  Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, λοιπόν, είναι μία χώρα της Ανατολικής Ασίας, η οποία έχει πληθυσμό 1,33 δισεκατομμύρια κατοίκους.(απογραφή 2010)

Ως οικονομία, η Κίνα κατέχει το δεύτερο μεγαλύτερο ονομαστικό Α.Ε.Π. 6.988 δις $ και  το 90ο , στην παγκόσμια κατάταξη,  κατά κεφαλήν εισόδημα με 5.184 δολάρια (εκτίμηση 2011). Αυτά είναι κάποια από τα οικονομικά στοιχεία, τα οποία φέρνουν την Κίνα δεύτερη στην παγκόσμια οικονομική κατάταξη μετά από την πρωτοπόρο Αμερική.

Όσον αφορά την πολιτική,  η Κίνα θεωρείται ως  ένα από τα τελευταία κομμουνιστικά κράτη. Το πολίτευμα στην Κίνα είναι μονοκομματική σοσιαλιστική δημοκρατία με το Κομμουνιστικό Κόμμα να έχει την απόλυτη εξουσία, κάτι το οποίο είναι κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα της Κίνας.

Ας δούμε τώρα τις διμερείς πολιτικές και οικονομικές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ αυτών των δύο χωρών.

Στο πολιτικό μέρος, η σχέση Ελλάδας- Κίνας χρονολογείται από τις 5 Ιουνίου 1972. Έκτοτε υπήρχε μία σταθερά αναπτυσσόμενη σχέση, η οποία αποτυπώθηκε με την πρόσφατη υπογραφή της Κοινής Δήλωσης Συνολικής Εταιρικής Στρατηγικής Σχέσης το 2006.

Το συμβατικό πλαίσιο μεταξύ των δύο χωρών περιλαμβάνει συμφωνίες συνεργασιών στον οικονομικό, εμπορικό, κοινωνικό, πολιτιστικό, επιστημονικό και τεχνολογικό τομέα.

Η Κοινή Δήλωση Συνολικής Εταιρικής Στρατηγικής Σχέσης περιελάμβανε  σειρά συμφωνιών σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο. Σε πολιτικό επίπεδο, μερικές από τις συμφωνίες ήταν η προσήλωση στο Πρωτόκολλο Διαβουλεύσεων που είχε υπογραφεί το Φεβρουάριο του 2000.

Επίσης, οι δύο χώρες εξέφρασαν μέσα από αυτήν την κοινή δήλωση την πρόθεση τους για εξεύρεσης μίας λύσης για το Κυπριακό ζήτημα. Από την άλλη πλευρά, η Ελληνική Κυβέρνηση επιβεβαίωσε την πάγια θέση της για την ύπαρξη της ενιαίας Κίνας και αντιτίθεται σε ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση της Ταϊβάν.

Η Ελληνική Κυβέρνηση επανέλαβε, μέσα από αυτήν την συμφωνία, την υποστήριξη της για την άρση του εμπάργκο όπλων της ΕΕ προς την Κίνα λαμβάνοντας υπόψη την συνολική στρατηγική σχέση ΕΕ – Κίνας και τα σχετικά συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Τέλος, η χώρα μας διατηρεί Γενικά Προξενεία στην Σαγκάη, στο Χονγκ Κόνγκ και στην Γκουανγκζού και ακόμη δραστηριοποιείται μία επιτροπή Ελληνό-Κινεζικής Φιλίας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Στο οικονομικό μέρος, όσον αφορά την Κοινή Δήλωση Συνολικής Εταιρικής Στρατηγικής Σχέσης οι δύο χώρες συμφώνησαν να δημιουργηθεί ένα μόνιμο επιχειρηματικό Forum Ελλάδος  Κίνας, το οποίο θα συνέρχεται μια φορά το χρόνο.

Μία άλλη συμφωνία που υπεγράφη με την Κοινή Δήλωση, ήταν η συνεργασία των δύο χωρών στον ναυτιλιακό τομέα. Πιο αναλυτικά, οι δύο χώρες θα προαγάγουν την συνεργασία μεταξύ των λιμένων και των ναυτιλιακών επιχειρήσεων.

Επίσης, θα υποστηρίξουν την άμεση μεταφορά εμπορευμάτων ανάμεσα σε ελληνικούς και κινεζικούς λιμένες, καθώς και την αξιοποίηση λιμένων κάθε μίας χώρας, ως διαμετακομιστικών κέντρων προώθησης προϊόντων της άλλης, σε γειτονικές χώρες και περιοχές.

Επιπροσθέτως, από τα στοιχεία του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του Πεκίνο προκύπτει, ότι ως και το τρίτο τρίμηνο του 2010, η Κίνα κατείχε την τρίτη θέση, ως προμηθευτής, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, με το 7,6% των εισαγωγών στην χώρας μας.

Από την άλλη πλευρά, η Κίνα δεν είναι σημαντικός εξαγωγικός προορισμός για την Ελλάδα, αφού  κατέλαβε το 2010 μόλις την 24η θέση, δηλαδή η Κίνα απορρόφησε το 0,89% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών το 2010, έχοντας μία μικρή αύξηση από το 0,6% που είχε την περίοδο 2006 – 2009.

Το 2010 το εμπορικό έλλειμμα έναντι της Κίνας διαμορφωνόταν στα 2,7 δις Ευρώ, μειώνοντας το στο 7,35%, παρουσιάζοντας βελτίωση σε σχέση  με το προηγούμενο έτος (2,9 δις Ε και 8,95%). Εδώ θα πρέπει να προσθέσουμε πως οι ελληνικές εξαγωγές είχαν παρουσιάσει άνοδο, ενώ οι κινέζικες είχαν μειωθεί αισθητά, παρόλα αυτά οι συναλλαγές των δύο χωρών παρουσιάζουν ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο σε απόλυτες τιμές.

Ακόμη, τα βασικά εξαγόμενα ελληνικά προϊόντα στην Κίνα είναι  ορυκτά,  πετρώματα  και  μέταλλα  (78,6%  του  συνόλου  το 2010),  και ακολουθούν πολτοί και χαρτιά (4,9%), μηχανές και οχήματα (4,6%), χημικά και  πλαστικά  (3,9%),  τρόφιμα  και  ποτά  (2,8%),  δέρματα  και  γουνοδέρματα  (2,6%).

Τα βασικά κινέζικα προϊόντα που εισήχθησαν στην Ελλάδα για το έτος 2010, ήταν τα ακόλουθα: μηχανές και οχήματα (55% του συνόλου), ορυκτά και μέταλλα( 13,5% του συνόλου), είδη ένδυσης και υπόδησης (13,3% του συνόλου), έπιπλα και παιχνίδια(6,5% του συνόλου) και χημικά και πλαστικά (4,5%).

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, ως το 2008 το ισοζύγιο υπηρεσιών της Ελλάδας με την Κίνα ήταν ελλειμματικό, καθώς το μερίδιο της Ελλάδας στις κινέζικες εισαγωγές υπηρεσιών ήταν πολύ μικρό.

Στον τομέα των επενδύσεων και σύμφωνα με την εισροή κεφαλαίων στην Κίνα δραστηριοποιούνται περίπου 50 επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων στους τομείς  εξόρυξης,  επαγγελματικών  ψυγείων,  κοσμημάτων,  καλλυντικών,  πλαστικών, επίπλων,  πληροφορικής,  τυχερών παιχνιδιών, τροφίμων, ναυτιλίας, παροχής συμβουλευτικών και τουριστικών υπηρεσιών, εμπορίας, εστίασης κ.α.

Τέλος, όσον αφορά τις επενδύσεις εταιρειών κινεζικών συμφερόντων στην Ελλάδα, η σημαντικότερη επένδυση είναι η  συμμετοχή  της COSCO Pacific στην επέκταση και στον εκσυγχρονισμό του Λιμένα Πειραιά, η οποία αναμένεται να ανέλθει σε 35 δις Ευρώ στην ολοκλήρωση της .

Πέραν, όμως, αυτής της επενδύσεως έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα επενδύσεις από δύο σημαντικές εταιρείες τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού και υψηλής τεχνολογίας της ΖΤΕ και της Huawei σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών και προώθησης πωλήσεων.

Τέλος,  κατά   την  επίσημη  επίσκεψη  του  Αντιπροέδρου  της  κινεζικής Κυβέρνησης, κ ZHANG Dejiang στην Αθήνα στις  15‐17/6/2010, όπου και  υπογράφηκε ένα πλαίσιο  συμφωνίας  για  την  κατασκευή  του  Piraeus Plaza,  μεταξύ  των  Beijing Construction Engineering Group Co., Ltd    και   της Helios Plaza S.A.

Συγκρίνοντας, λοιπόν,  τα εξαγωγικά τους πρότυπα  παρατηρούμε μια συμπληρωματικότητα μεταξύ τους,  καθώς η Ελλάδα ξεπερνά την Κίνα σε αγροτικά προϊόντα (27,9% 3,4%), καύσιμα και ορυκτά (16,9% 2,9%), μεταφορές(50,1% 18,4%) και τουρισμό(39,0% 30,9%), ενώ η Κίνα ξεπερνά την Ελλάδα σε βιομηχανικά προϊόντα(53,3% 93,6%) και υπηρεσίες(11,0% 50,8%), οπότε η μία χώρα συμπληρώνει την άλλη.

Εν κατακλείδι, οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας Κίνας βρίσκονται σε ένα πάρα πολύ καλό σημείο αν και η Ελλάδα από ότι παρατηρούμε δεν έχει κατακτήσει ακόμα την θέση που της αναλογεί στις εισαγωγές της Κίνας.

Γιάννης Κουτρουμπής

Read More
separator

Έχεις φωνή, κάνε τους να σε ακούσουν

/ 0 Comments

Στις μέρες μας, η δεινή οικονομική κατάσταση στη χώρα που επηρεάζει άμεσα και αναπόφευκτα την κοινωνική συνοχή και δομή αλλά και όλους εμάς, θα πρέπει παράλληλα και να μας προβληματίσει. Κυρίως εμάς, τους νέους. Εμείς είμαστε η γενιά του αύριο, εμείς είμαστε η μοναδική ελπίδα του τόπου αυτού, στα χέρια μας βρίσκεται το μέλλον και μόνο αν το δούμε έτσι, θα καταλάβουμε ότι πέρα από κρατικές πρωτοβουλίες, παρεμβάσεις και κομματικές διεκδικήσεις, το πρώτο, σημαντικότερο και κυριότερο όλων είναι η παιδεία, ο διάλογος, οι ιδέες, η δημοκρατία. Αν σε ένα πράγμα έχουμε σταθεί τυχεροί ως γενιά μέσα στην ατυχία μας, αυτό είναι σίγουρα η πρόσβασή μας στη μόρφωση, στην ανώτατη εκπαίδευση, κάτι που μας δίνει τα εφόδια και το συγκριτικό πλεονέκτημα να μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο, οπωσδήποτε διαφορετικό από ότι δημιούργησαν οι γενιές πριν από εμάς.

Το τριήμερο που πέρασε, είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω για πρώτη φορά σε μια πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία, το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νέων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Εκεί, νέοι από διαφορετικούς κλάδους ήρθαμε σε επαφή και κληθήκαμε να μοιραστούμε τις ιδέες και τις προτάσεις μας, προκειμένου να βελτιωθούν τα κακώς κείμενα του σήμερα που ζούμε και αντιμετωπίζουμε καθημερινά όλοι μας αλλά και να προτείνουμε νέες, φρέσκες ιδέες για ζητήματα που κρίνουμε σημαντικά αλλά ταυτόχρονα όχι επαρκώς προωθημένα. Στο πλαίσιο αυτό και από την θέση μου στην επιτροπή για την Παιδεία, την Έρευνα και τον Πολιτισμό, άκουσα πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις. Με άλλες συμφώνησα και με άλλες διαφώνησα αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία.

Σημασία έχει το ότι η ουσία της Δημοκρατίας, πέτυχε. Το να είναι σε μια αίθουσα για τρείς μέρες τόσοι νέοι, διαφορετικοί και όμως τόσο ίδιοι τελικά και παρά τις ελάχιστες στιγμές υποτυπώδους έντασης, να συνεργάζονται, να συνεννοούνται και να σέβονται ο ένας τον άλλο πλήρως, έχοντας έναν και μοναδικό, έναν κοινό σκοπό, και κυρίως ένα κίνητρο, την αγάπη για αυτή τη χώρα που τόσο έχει ταλαιπωρηθεί, κι έχει πέσει θύμα κακοδιαχείρισης και ανάξιων και τυχάρπαστων τις περισσότερες φορές προσώπων σε ηγετικές θέσεις, μου δίνει την ελπίδα ότι δεν έχει χαθεί ο πόλεμος. Ίσως μόνο μερικές μάχες. Και επειδή είναι σαφές σε όλους μας τι έχει κοστίσει αυτή η «ήττα», τώρα παρά ποτέ είναι η στιγμή για να ακουστεί η φωνή μας. Με σοβαρότητα και ευθύνη πρέπει να αναλάβουμε εκτός από τις δικές μας και ευθύνες άλλων, όμως αν είναι στο όνομα της πατρίδας μας και για τη διάσωσή της, τότε αξίζει και οφείλουμε να το κάνουμε.

Όποτε δίνεται η ευκαιρία, είτε μέσα από τέτοιου είδους πρωτοβουλίες είτε μέσω της συμμετοχής μας στην πολιτική ζωή της χώρας ως ενεργοί πολίτες, θα πρέπει πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο. Να βρίσκουμε λύσεις, ιδέες και διεξόδους γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα ζήσουμε κάποια στιγμή τη ζωή που δικαιωματικά μας ανήκει και μας αξίζει, χωρίς να αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε λάθη άλλων. Γι’ αυτό μην αμελείτε να κάνετε τη φωνή σας να ακουστεί μέσα από πράξεις, επιλογές, ανταλλαγή απόψεων αλλά και μέσω της ψήφου σας. Η αποδοκιμασία είναι αναμενόμενη και απολύτως λογική, η αδιαφορία και η αποχή από την άλλη είναι καταδικαστέες και δείγμα ενός λαού παραδομένου στην τύχη του.

Τι κι αν δεν υπάρχει φωνή που να μας αντιπροσωπεύει; Ή ελπίδα; Ας γίνουμε εμείς αυτή η φωνή. Ας γίνουμε εμείς η ελπίδα. Θέλει κόπο αλλά είναι η μόνη αληθινή λύση. Εξάλλου, αν εμείς δεν κάνουμε κάτι για εμάς, είναι προφανές πια ότι κανείς άλλος δεν θα το κάνει. Κι ακόμα κι αν ελπίζουμε σε μια εξαίρεση, σίγουρα δεν μπορούμε να αφήσουμε την τύχη μας στα χέρια άλλων. Τη ζωή μας θα τη ζήσουμε μια φορά και οφείλουμε να τη ζήσουμε τουλάχιστον αξιοπρεπώς. Ας μην αφήσουμε κανέναν να μας το στερήσει.

Πρώτη δημοσίευση στο www.allwrite.gr

Άννα Συλίκου

Read More
separator

AIDS: ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥ-ΠΡΟΦΥΛΑΞΟΥ- ΜΗΝ «κολλάς»

/ 0 Comments

AIDS… μία λέξη που προκαλεί τρόμο. Θεωρείς ότι οι φορείς πρέπει να μπαίνουν σε καραντίνα (politically incorrect). Αποφεύγεις να ενημερωθείς… AIDS σημαίνει Acquired Immune Deficiency Syndrome – Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας. Πρόκειται για μία ασθένεια που έχει στοιχίσει τη ζωή εκατομμύριων ανθρώπων.

Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή, θα πρέπει να πούμε ότι ο ιός παρατηρήθηκε αρχικά στην Αφρικανική ήπειρο και εν συνεχεία έγιναν αντιληπτά κρούσματα και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο. Το πρώτο εξακριβωμένο και υπό επιστημονικές μελέτες κρούσμα, εντοπίστηκε στις Η.Π.Α το 1981. Ο πρώτος θάνατος από AIDS στη χώρα μας καταγράφηκε το 1983 και τα πρώτα δηλωθέντα περιστατικά μόλυνσης HIV ένα χρόνο μετά. Η επιδημία ακολούθησε αυξητική τάση μέχρι και την προσπάθεια σταθεροποίησης της τα τελευταία χρόνια. Πλέον, βάσει της ετήσιας έκθεσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για την πορεία της συγκεκριμένης επιδημίας σημειώνεται ότι οι θάνατοι από AIDS έπεσαν το 2012 στα 1,6 εκατομμύρια, συγκριτικά με 1,8 εκατομμύρια το 2001 και 2,3 εκατομμύρια στην κορύφωση της επιδημίας το 2005.

Σε όλο αυτό το διάστημα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κατά συνέπεια η κοινωνία κατέκρινε τη συγκεκριμένη νόσο, δεδομένου ότι οι πρώτοι οροθετικοί ήταν ομοφυλόφιλοι δημιουργώντας έτσι μια λανθασμένη εντύπωση. Ωστόσο, σήμερα έχει μπει ένα τέλος σε αυτό το στερεότυπο, διότι είναι αποδεδειγμένο ότι το AIDS αφορά κάθε σεξουαλικά ενεργό άτομο, χωρίς να στιγματίζει και να τοποθετεί στο περιθώριο συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων και χωρίς να «χτυπά» μόνο τις τριτοκοσμικές χώρες, καθώς έχει διαδοθεί τόσο στις ανεπτυγμένες και όσο στις αναπτυσσόμενες.

Τρόποι μετάδοσης του ιού είναι η σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, η κοινή χρήση αιχμηρών αντικειμένων, από τη μητέρα στο νεογνό και από τη μετάγγιση μολυσμένου αίματος. Με δεδομένη την ορθότητα του αξιώματος η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Κύριο μέλημα οφείλει να αποτελεί η ενημέρωση, με τη μέριμνα και τη βελτίωση της πρόσβασης σε κέντρα ελέγχου και στην κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή -αντί της παρακώλυσης, της απόκρυψης και της λήψης μέτρων που βλάπτουν τη δημόσια υγεία. Χαρακτηριστικό και δυσάρεστο είναι το γεγονός των προηγούμενων μηνών που έγινε γνωστό μέσω καταγγελίας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, η οποία τόνιζε ότι η πολιτική ηγεσία μπλοκάρει τη χρηματοδότηση τέτοιων καίριων τομέων εκθέτοντας την χώρα μας ανεύθυνα στο θανατηφόρο ιό.

Βέβαια, όπως θα υποστηρίξουν κάποιοι, ας μην γινόμαστε προπετείς και αναιδείς κατηγορώντας τη ολοκληρωτικά, εφόσον παρατηρούμε ότι μία ανεπαρκής κυβέρνηση «εύλογα» θα το έθετε στην άκρη τη στιγμή που έχει να εστιάσει σε πιο «πολύπλοκα» και «σημαντικά» προβλήματα. Και εδώ τίθεται το αναπάντητο ερώτημα: είναι ζήτημα μόνο πολιτικό ή και ηθικό; Ας δικαιολογήσουμε όμως τη δική μας που έχει άλλες προτεραιότητες και άλλες «ανάγκες» να καλύψει μέσα στην κρίση. Πως θα μπορούσε άλλωστε με την σημερινή οικονομική κατάσταση να μην επιχειρήσει τη διακοπή εξετάσεων και να μην διασφαλίσει στους οροθετικούς την χορήγηση φαρμάκων για καλύτερη διαβίωση; Θεωρείτε επίσης ότι θα ήταν εντελώς ικανή και «ευφυής» ώστε να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο θέμα που πέρα από ζήτημα υγείας είναι άκρως κοινωνικό; Ας αναλογιστούμε τις διαστάσεις…

Αντιθέτως, φανταστείτε μεν ότι έχουμε τις κατάλληλες υποδομές και την απαραίτητη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση από όλους τους σχετικούς φορείς και αναρωτηθείτε δε γιατί θα ήταν καλό να κάνουμε τεστ για το HIV/AIDS; Μα φυσικά για προφυλάξουμε τον εαυτό μας έγκαιρα, αλλά και τους γύρω μας. Είναι ο μόνος τρόπος για να μάθει ο καθένας μας αν έχει μολυνθεί. Γίνεται δωρεάν σε όλα τα κρατικά νοσοκομεία της χώρας και είναι ανώνυμο. Υιοθετήστε λοιπόν το μότο: «Προφυλάξου. Μην κολλάς!».

Και όσο για εκείνους που είναι ήδη φορείς και δεν μπορούν να το διαχειριστούν, ο Συμβουλευτικός Σταθμός, η Τηλεφωνική Γραμμή για το AIDS και οι υπηρεσίες του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων υπάρχουν για να παρέχουν πληροφορίες ανώνυμα και εμπιστευτικά, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη συζητώντας για τους φόβους και τις ανησυχίες τους. Γι’ αυτό τόλμησε… Μην «κολλάς»… έχεις την δυνατότητα να απευθυνθείς!

Ας μην ξεχνάμε συνεπώς ότι οι οροθετικοί είναι μέλη της κοινωνίας και ότι η μάστιγα αυτή της εποχής μας δεν κάνει διακρίσεις σε σχέση με το φύλο, την ηλικία ή την σεξουαλική προτίμηση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχουν σκοπό να μας υπενθυμίζουν τα ανωτέρω καθιερώντας την 1η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.

Μήτση Θεοδώρα

Read More
separator


separator